Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Δεν είναι αριθμός τηλεφώνου!

18840

1-88-40

Δεν είναι αριθμός τηλεφώνου για ραντεβού στο ΙΚΑ!

Είναι:

1 (και μοναδικός) Αιώνιος πρωταθλητής –

88 ΧΡΟΝΙΑ – 40 Πρωταθλήματα!

Μαντέψτε, ποιος είναι;!

 

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

Μεγάλη επιτυχία του Ευρωβάζελου (νέος χάρτης!)

Μεγάλη επιτυχία χτες (8.11.2012) του βάζελου!
Κατάφερε και κράτησε το 3-0 με τη Λάτσιο μέσα στη Ρώμη!
Και πρόσθεσε άλλο ένα χρυσό αστέρι στον Ευρωπαϊκό του χάρτη!!!


Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

Χιμένεθ: "Η ΑΕΚ είναι τρίτη"!

Γιατί αυτά τα χανουμάκια δεν έμαθαν ποτέ να λένε και ούτε να ακούνε την αλήθεια;
Γιατί δεν θα το μάθουν ποτέ;
Γιατί έχουν μάθει πάντα να διαστρεβλώνουν τα πράγματα;
Γιατί έχουν μάθει να ακούν μόνο όσους και όσα τους "χαϊδεύουν" τα αυτιά;
Γιατί πιστεύουν και διαδίδουν μόνο τα ψέματα;
Γιατί κάνουν ήρωες ψεύτες και λαμόγια σαν τον μουστάκια και τον σύζυγο της τραγουδιάρας; (και μετά - μόλις ανακαλύψουν ότι τους κοροϊδεύανε - κλαίνε, τραβάνε τα μαλλιά τους, σκίζουν τα ρούχα τους, από - δήθεν - οργή έως ότου βρουν το επόμενο λαμόγιο που θα τους κοροϊδέψει, θα τους πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες, θα τους χαϊδέψει τα αυτιά, και θα "πάρουν το πρωτάθλημα" - αυτό που 15 χρόνια τώρα το παίρνουν - με τα λόγια - κάθε Ιούλιο!...)

Γιατί δεν δέχονται την αλήθεια - έστω και από χείλη δικού τους; (σπάνιο πράγμα, αλλά όλο και κάποιος βρίσκεται που θα τους πει την αλήθεια).

Αυτή τη φορά βρέθηκε ο Χιμένεθ. Μπράβο του!
Ο Ισπανός κατάλαβε πολύ σύντομα πού ήρθε και ποια είναι η ΑΕΚ.
Ο Ισπανός είναι και έξυπνος και έμπειρος άνθρωπος και κατάλαβε πολύ γρήγορα.
Και φοράει και παντελόνια και έχει και τα @@ια να πει την αλήθεια, έτσι όπως τη βλέπει και έτσι όπως είναι!

- Είπε ότι η ΑΕΚ είναι η τρίτη μεγαλύτερη ομάδα στην Ελλάδα, μετά τον ΠΡΩΤΟ Ολυμπιακό και τον δεύτερο Βάζελο (το λέμε τόσα  χρόνια, γιατί δεν μας ακούν;)
- Είπε ότι δεν είναι εύκολο να πάρεις  Πρωτάθλημα ενόσω Ολυμπιακός και βάζελος, είναι μεγαλύτεροι, πιο οργανωμένοι σαν ΠΑΕ και ομάδες, και έχουν και διαθέτουν περισσότερα λεφτά.
- Είπε, ότι τηρουμένων των αναλογιών και των περιστάσεων, είναι ΕΠΙΤΥΧΙΑ που η ΑΕΚ βρίσκεται στην 3η θέση (και όπως δείχνουν τα πράγματα θα τερματίσει και τρίτη).


Τι πιο απλό; Και, εδώ που τα λέμε, σιγά τις μεγάλες σοφιστείες που είπε!
Αυτά είναι πράγματα που και ένα παιδί του δημοτικού ΒΛΕΠΕΙ, ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ και ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙ!

Γιατί, απλά, ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ!
Η ΑΕΚ είναι, ήταν και θα είναι πάντα 3η!
Γιατί απλά είναι το φυσιολογικό. Η φυσική της θέση και υπόσταση. Ιστορικά, σαν μέγεθος, σαν κόσμος, σαν τίτλοι, σαν "εκτόπισμα", σαν "μαγαζί", σαν... τα πάντα!


Ωωωωωω, ντροπή για τα χανουμάκια!
Ωωωωω! Ξεχύθηκαν να τον φάνε!
Τον βρίζουν! Ότι δεν ξέρει τι λέει! Ότι δεν "γνωρίζει ιστορία"! Ότι δεν έχει καταλάβει περί τίνος πρόκειται...
Μέχρι και που τον απειλούν κιόλας!

Βγάζουν πολύ γέλιο τα χανουμάκια! Πάντα βγάζανε.
Μόνο που μερικές φορές ξεπερνάνε και τον εαυτό τους και μας κάνουν και ξεκαρδιζόμαστε!
Ας είναι καλά για το γέλιο που μας προσφέρουν!

Υ.Γ.1  "Πολλά αντρίκια πρωταθλήματα" λένε!!!
Να ρωτήσουμε πόσα είναι τα "πολλά";
Να ρωτήσουμε τι σημαίνει "αντρίκια" για τα χανουμάκια; Μήπως το "πέστε κάτω";;;
 
Υ.Γ.2  Μα δεν υπάρχουν έξυπνοι και ντόμπροι ΑΕΚτζήδες να το δουν και να το παραδεχτούν; Και να κράξουν τις φυλλάδες τους που μόνο ψέματα και παραπληροφόρηση (και "χάϊδεμα αυτιών") πουλάνε;

38 μόνοι μας...





Περίοδος ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
1927 - 1928 ΑΡΗΣ
1928 - 1929 Δεν έγινε
1929 - 1930 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1930 - 1931 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1931 - 1932 ΑΡΗΣ
1932 - 1933 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1933 - 1934 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1934 - 1935 Δεν τελείωσε
1935 - 1936 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1936 - 1937 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1937 - 1938 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1938 - 1939 ΑΕΚ
1939 - 1940 ΑΕΚ
1940 - 1945 Δεν έγινε
1945 - 1946 ΑΡΗΣ
1946 - 1947 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1947 - 1948 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1948 - 1949 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1949 - 1950 Δεν έγινε
1950 - 1951 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1951 - 1952 Δεν έγινε
1952 - 1953 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1953 - 1954 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1954 - 1955 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1955 - 1956 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1956 - 1957 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1957 - 1958 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1958 - 1959 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Α' ΕΘΝΙΚΗ
1959 - 1960 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1960 - 1961 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1961 - 1962 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1962 - 1963 ΑΕΚ
1963 - 1964 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1964 - 1965 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1965 - 1966 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1966 - 1967 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1967 - 1968 ΑΕΚ
1968 - 1969 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1969 - 1970 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1970 - 1971 ΑΕΚ
1971 - 1972 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1972 - 1973 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1973 - 1974 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1974 - 1975 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1975 - 1976 ΠΑΟΚ
1976 - 1977 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1977 - 1978 ΑΕΚ
1978 - 1979 ΑΕΚ
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
1979 - 1980 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1980 - 1981 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1981 - 1982 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1982 - 1983 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1983 - 1984 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1984 - 1985 ΠΑΟΚ
1985 - 1986 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1986 - 1987 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1987 - 1988 ΛΑΡΙΣΑ
1988 - 1989 ΑΕΚ
1989 - 1990 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1990 - 1991 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1991 - 1992 ΑΕΚ
1992 - 1993 ΑΕΚ
1993 - 1994 ΑΕΚ
1994 - 1995 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1995 - 1996 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
1996 - 1997 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1997 - 1998 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1998 - 1999 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1999 - 2000 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2000 - 2001 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2001 - 2002 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2002 - 2003 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2003 - 2004 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
2004 - 2005 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2005 - 2006 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
SUPERLEAGUE
2006 - 2007 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2007 - 2008 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2008 - 2009 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2009 - 2010 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
2010 - 2011 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Σύνολα
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ  38
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ  20
ΑΕΚ  11
ΑΡΗΣ   3
ΠΑΟΚ   2
ΛΑΡΙΣΑ   1

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Ένας έφηβος 86 ετών


10 Μαρτίου 1925
Ένας Θρύλος γεννιέται
Γεννήθηκε το πρωί της 10.3.1925 στην ταβέρνα του "Μοίρα".
Σε αυτή την ιδρυτική πρώτη συνέλευση, ο Νότης Καμπέρος (νονός) σκέφτηκε και έδωσε το όνομα: Ολυμπιακός!
Ο Γιάννης Ανδριανόπουλος όρισε τα χρώματα: Κόκκινο-Άσπρο.
Ο Μιχάλης Μανούσκος έγινε ο πρώτος Πρόεδρός του. 2 μήνες μετά (20.5.1925) είχε και την επίσημη βούλα του Πρωτοδικείου Πειραιά.

Γρήγορα το όνομά του ακούστηκε, διαδόθηκε, συζητήθηκε, έγινε θρύλος σ' ολόκληρη τη χώρα. Το έκανε τίτλο τιμής, το κράτησε σαν προσωνύμιο: ΘΡΥΛΟΣ, που σημαίνει τον Ολυμπιακό και μόνο αυτόν! Από τότε μέχρι σήμερα συμβολίζει, αντιπροσωπεύει και εκφράζει τον απλό λαό, την περηφάνεια, τον αντρισμό, τη ντομπροσύνη, τα σταράτα λόγια, το καθαρό βλέμα, το "ψηλά το κεφάλι", το καθαρό κούτελο, τα παντελόνια που φοράμε, το λιμάνι, τον εργάτη, το μόχθο, την ελπίδα, τη χαρά και τη λύπη, τα όνειρα, την καθημερινότητα, την ίδια τη ζωή της μικρής και μεσαίας τάξης (και όχι μόνο). Με το κόκκινο, το χρώμα του αίματος, της καρδιάς, της αγάπης, του πάθους, της ζωής, του κινδύνου, της ταχύτητας.

86 χρόνια μετά είναι η λατρεία εκατομμυρίων αγνών φιλάθλων σε όλο τον πλανήτη, που όλο και πληθαίνουν. Χιλιοτραγουδήθηκε. Συζητιέται με δέος ή φόβο και από τους εχθρούς του, που τον σέβονται, τον υπολογίζουν και αναγνωρίζουν την ανωτερότητά του (φανερά ή κρυφά, αργά ή γρήγορα)! Μισήθηκε και μισιέται πολύ, όπως όλοι οι πρώτοι και καλύτεροι. Αλλά το μίσος αυτό βγαίνει μέσα από τη ζήλεια και από την αναγνώριση της ανωτερότητάς του. Πολεμήθηκε και πολεμιέται. Γιατί δεν μπορούν να τον αντιμετωπίσουν αλλιώς, παρά μόνο ύπουλα, βρώμικα και με πόλεμο.
Γνωστός σαν "Θρύλος" στα πέρατα της γης, τον θυμούνται για πάντα όσοι τον γνωρίσουν. Με ανωτερότητα, κύρος, ήθος, πολιτισμό, κοινωνική ευαισθησία, πρωτοπόρος όχι μόνο στον αθλητισμό αλλά και στην κοινωνία, με προσφορά αθλητική, πολιτιστική και κοινωνική, πρωτοπορεί και ηγείται παντού, αποτελεί παράδειγμα και πρότυπο για όλους, ακόμη και για τους άμεσους ανταγωνιστές του, που τις περισσότερες φορές τον ακολουθούν ή τον μιμούνται και τον αντιγράφουν κατά πόδας.

Για τους περισσότερους από μας είναι πάνω και από τη θρησκεία, γιατί ο Θρύλος ΕΙΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ. Είμαστε εκείνος και είναι εμείς, ο ίδιος μας ο εαυτός, η ζωή μας. Κάτω από τη σκέπη του νοιώθουμε όλοι αδέλφια. Είναι η μεγάλη μας οικογένεια. Δίνουμε και τη ζωή μας γι αυτόν. Και τα αδέρφια μας το έκαναν στην κυριολεξία!

Πολλά μπορούμε να αποχωριστούμε και να αλλάξουμε, τον Θρύλο μας ποτέ!!! Είμαστε εκεί, πάντα δίπλα του, όπου κι αν είναι, ό,τι κι αν κάνει. Γιατί απλά, κι εκείνος είναι πάντα εκεί για μας. Φωνάζουμε, γελάμε, τρελαινόμαστε με τις χαρές του, σπάνια κλαίμε και με την ήττες του. Δεν κοιμόμαστε όταν δεν πάει καλά, δεν έχουμε κέφι για δουλειά, στα άσχημά του δεν "μιλιόμαστε". Όλοι εμείς είμαστε αυτοί που τον κρατάμε ζωντανό, δυνατό και πρώτο. Είμαστε το αίμα του και η καρδιά του. Έχει για δυναμή του, εμάς, τον πύρινό του κόσμο. Αλλά κι αυτός χτυπάει μέσα στη δική μας καρδιά, γιατί απλά, είμαστε ένα.

Είναι ιδέα. Είναι η ζωή. Είναι τρόπος ζωής. Είναι ο Ολυμπιακός μας. Είναι ο Αιώνιος Έφηβος, ο ταπεινός δαφνοστεφανωμένος Ολυμπιονίκης, ο Παντοκράτορας του Ελληνικού Αθλητισμού, ο πρωταγωνιστής σε όλα τα αθλήματα, ο πολυνίκης, ο μόνιμος Πρωταθλητής!
pasalimanius, 10.3.2006

Ρεκόρ του Ολυμπιακού
στο Ελληνικό Πρωτάθλημα:
• Περισσότερα γκολ σε μία περίοδο:
102 γκολ (1973-74)
 • Μεγαλύτερο σκορ:
ΟΣΦΠ-Φωστήρας 11-0 (3.3.74)
 • Μεγαλύτερο σερί νικηφόρων αγώνων:
16 νίκες σε 16 αγώνες (16Χ16)
Περίοδος 2005-06
(από 30.10.05 έως 12.3.06)

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ του pasalimanius (site) για τα
ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ
Οι 221 ΤΙΤΛΟΙ των 81 χρόνων του Θρύλου
σε όλα τα αθλήματα (μέχρι τις 10.3.2006)
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΗΚΑΡΗΣ: Η Ιστορία ενός Θρύλου
Giovanni Silva de Oliveira (o μεγαλύτερος των μεγάλων)

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Αλέξανδρος Λαγκαδάς: Μνήμες από τον Ολυμπιακό στο μέτωπο του ελληνοϊταλικού πολέμου

Απόσπασμα από συνέντευξη με τον αείμνηστο μαχητή του ελληνοϊταλικού πολέμου Αλέξανδρο Λαγκαδά που δημοσιεύτηκε στην Άμυνα & Διπλωματία τον Οκτώβριο του 2005. Η 11άδα του Ολυμπιακού βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των μαχών ενώ άλλοι περίμεναν την Κατοχή για να παίξουν φιλικά...

«Όταν συγκροτήθηκε το 1ο Σύνταγμα Πεζικού, ο Μεταξάς κάλεσε το διοικητή μας, αντισυνταγματάρχη Σινιώρη Αγησίλαο, ο οποίος προήχθη σε συνταγματάρχη στο Μέτωπο, και του λέει: «Άκουσε Σινιώρη, σου εμπιστεύομαι τους Αθηναίους. Πρόσεξε, θα τους τιμήσεις, αλλά δεν θα τους θυσιάσεις». Ο Σινιώρης ήταν ένας εξαίρετος αξιωματικός, όπως και όλοι οι αξιωματικοί μας. Είχαμε την τύχη αυτή, να βρισκόμαστε πλησίον ηρώων, εκτός της Επιμελητείας... Οι περισσότεροι εξ αυτών είχαν πολεμήσει στη Μικρά Ασία, ήταν δηλαδή έμπειροι και παλικάρια! Είχαμε ενωθεί. Εμείς φυσικά είχαμε την πίστη για την Ελλάδα, ωστόσο εκείνοι μας οδήγησαν στη δόξα. Ο Σινιώρης όμως, είχε μια μεγάλη αδυναμία. Ήταν Ολυμπιακός, σε σημείο που όταν άρχισε να καταρτίζει τις μονάδες, πήρε όλους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού και την έβαλε στη διοίκηση του 1ου Συντάγματος Πεζικού.

Εγώ θυμάμαι τον Βάζο, ο οποίος ήταν σέντερ-φορ, μικροκαμωμένος και γρήγορος, μάλιστα ελεγόταν και κάποτε ότι μέσα στην αναμπουμπούλα στα κόρνερ, αυτός έβαζε γκολ με τον αγκώνα του, οι κακιές γλώσσες αυτά... Εν πάση περιπτώσει, αυτός ήταν ο σημαιοφόρος μας, προς τιμήν του Ολυμπιακού, διότι ο αρχηγός της ομάδος, κρατούσε τη σημαία του 1ου Συντάγματος Πεζικού. Μια σημαία είχαμε, με σημαιοφόρο τον Βάζο. Όταν κάναμε πορείες, πρώτος πήγαινε ο Βάζος και δίπλα ο Λαγκαδάς για πολλούς λόγους... Μεταξύ των άλλων, ήταν ο Μουράτης, (αν θυμάμαι καλά). Μάλιστα, όταν περνούσαμε τη Βέβη, κοντά στη Φλώρινα, να πάμε στην πρώτη γραμμή, όπου έπεφτε πολύ χιόνι, λέγαμε ρε παιδιά, να παίξουμε ένα ματς... Με βάλανε και μένα μέσα τότε και είχα την τιμή να παίξω ποδόσφαιρο με τους παίκτες του Ολυμπιακού...Κάναμε τώρα ένα ματς, αλλά δεν παίξαμε καλά, διότι είχε λάσπες κ.λπ. Την εποχή εκείνη οι αθλητές ήταν παλικάρια, ανιδιοτελείς. Μάλιστα, τα γήπεδα τότε δεν είχανε χόρτο, αλλά βοτσαλάκια και όταν έπεφταν κάτω τραυματιζόταν.

Είχαν μεγάλο ήθος αθλητισμού, ενώ οι φίλαθλοι ήταν αγνοί, με ενθουσιασμό και πάθος, όχι όπως σήμερα. Εν πάση περιπτώσει, οι παίκτες του Ολυμπιακού ήταν γενναίοι. Τότε, προτού του πολέμου είχε γίνει ένα ματς στη Θεσσαλονίκη μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Τότε είχαν φύγει καράβια από τον Πειραιά, οι μαουνιέρηδες, όπως τους έλεγαν τότε. Και αν θυμάμαι είχανε νικήσει 8-2 τότε. Είχε βγει και τραγούδι: «Ολυμπιακέ – Ολυμπιακέ μεγάλε και τρανέ, που μας έφερες τη νίκη από τη Θεσσαλονίκη». Έτσι, λοιπόν, εμείς πολεμήσαμε παρέα με τον Ολυμπιακό...

Επίσης, ο Σινιώρης έκανε κάτι πολύ σοφό. Είχε τον Αλεξανδράκη στη διοίκηση, τον ζωγράφο, και είχε την ευφυΐα να τον αφήσει ελεύθερο...Τώρα, ένας στρατιώτης λιγότερος σε 3.000 στην πρώτη γραμμή δεν πειράζει. Καθότανε αυτός τότε σε μια γωνιά, με κρύο και ψείρες, και έκανε σκίτσα. Αυτά τα σκίτσα ήτανε η ζύμη για να κάνει τα έγχρωμα έργα τέχνης του ’40. Πιο απλά, Αλεξανδράκης, ένα σεμνό παιδί με λίγα λόγια, ήταν ο ζωγράφος του ’40, όπως η Βέμπο ήταν η τραγουδίστρια του ’40. Μαζί με αυτόν ήμουν».

Η μάχη του Τεκέ

«Φανταστείτε ότι στη μάχη του Τεκέ, είχαμε μόνο 50 οβίδες και δεν έπρεπε να αστοχήσουμε διότι χανόμασταν... Έπρεπε, όλες να πάνε στον στόχο. Ο Σινιώρης, λοιπόν, μας οδήγησε στη μάχη του Τεκέ. Οι αξιωματικοί μας, εξαιρετικοί, δεν μας θυσίαζαν, αλλά μας τοποθετούσαν σε σημεία όπου θα ήταν αποτελεσματική η επίθεσή μας. Το Μάρτιο του 1941, μας πληροφόρησαν Έλληνες της Αλβανίας, ότι μια μεγάλη μονάδα, από 800 Αλπινιστές, ήταν στην πλάτη μας. Αυτό αποτελούσε μια μαχαιριά στην πλάτη μας. Αποφασίζει τότε το Επιτελείο, το 1ο Σύνταγμα Πεζικού να εξουδετερώσει τη θανατηφόρο αυτή εστία. Προετοιμάζεται η επίθεση και το μαθαίνω κι εγώ. Εφαρμόστηκε το σχέδιο του Μιλτιάδη. Το Σύνταγμα είχε τρία Τάγματα και το Πυροβολικό. Εγώ βρισκόμουν στο 1ο Τάγμα, στον 1ο Λόχο, δηλαδή στην αιχμή της επιθέσεως. Ήταν στη μοίρα μου... Όπως στη Μάχη του Μαραθώνος, επετέθη το κέντρο, απησχόλησε τον εχθρό και ύστερα τον πλαγιοχτυπήσαμε. Δηλαδή, όπως ήταν τα βουνά, υπήρχε ένα ύψωμα κι εκεί ένα μοναστήρι (Τεκές), όπου εκεί είχανε τη βάση τους οι Ιταλοί.

Εκεί, λοιπόν, ο ταγματάρχης Κονταξής, διοικητής Πυροβολικού του 1ου Συντάγματος, μας έσωσε. Τρομερή ευθυβολία του Πυροβολικού. Ήθελε την οβίδα από το παράθυρο και σακάτεψε τους Ιταλούς, με αποτέλεσμα να περιοριστούν οι απώλειές μας. Με τις 50 προαναφερθείσες οβίδες, που εβλήθησαν από μικρά κανονάκια, έκαναν τρομερή ζημιά. Εμείς, δυστυχώς, είχαμε τις περισσότερες απώλειες διότι επιτιθέμεθα επί μετώπου, ωστόσο μετά τις πετυχημένες βολές του Πυροβολικού, κάπως κόπασε το αντίστοιχο της Ιταλίας. Να φανταστείτε ότι οι Ιταλοί τρόμαξαν όταν είδαν μετά τα κανονάκια μας, γιατί νόμιζαν ότι φέραμε τρομερή δύναμη πυρός. Σε μια στιγμή, ο ασύρματός μας έκανε μια υποκλοπή. Ήτανε το τελευταίο σήμα του Ιταλού διοικητή του Τεκέ, ο οποίος έλεγε στο στρατηγείο του: «Υφιστάμεθα λυσσώδη επίθεση των Ελλήνων. Αμύνονται και οι τραυματίες μας». Από τότε σίγησε και δεν ξαναμίλησε.

Ως εκ τούτου από τους 1.800 Αλπινιστές, τα επίλεκτα τμήματα της Ιταλίας, σκοτωθήκανε περίπου οι 400, είχανε 250 τραυματίες και υπόλοιποι πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Εμείς, κοιτάξαμε πρώτα τους τραυματίες μας και τους μεταφέραμε σε ένα ορεινό χειρουργείο. Αξιοσημείωτο είναι ότι το δρομάκι που είχανε ανοίξει οι τραυματιοφορείς για να μεταφέρουνε τους τραυματίες στο χειρουργείο, ήτανε κόκκινο από το ελληνικό αίμα. Αφού, λοιπόν, μεταφέραμε τους δικούς μας, ύστερα μεταφέραμε και τους Ιταλούς τραυματίες. Μια λεπτομέρεια. Εγώ, έπιασα έναν Ιταλό, Αλπινιστή, αιχμάλωτο, ο οποίος είχε τρομοκρατηθεί. Δεν τον σημάδευα για να τον ενθαρρύνω, ωστόσο ήμουν πανέτοιμος σε περίπτωση που χρειαστεί και στο τέλος για να με συγκινήσει μου έδειξε το πορτοφόλι του, όπου είχε φωτογραφία της γυναίκας του και αναρωτιόμουν γιατί τα έκανε όλα αυτά.

Κοιτάξτε τώρα, στην αρχή των μαχών στην Πίνδο, πιάστηκε χέρια με χέρια στις βουνοκορφές στα βουνά –αν αληθεύει- ένας τσολιάς δικός μας με έναν Ιταλό. Λέγοταν τότε ότι ο τσολιάς δάγκωσε το αυτί του Ιταλού. Η ιταλική προπαγάνδα χρησιμοποίησε το περιστατικό αυτό –αληθές ή όχι δεν ξέρω- και παρότρυνε τους Ιταλούς να μην παραδοθούν διότι σε αντίθετη περίπτωση οι Έλληνες θα έτρωγαν τα αυτιά τους!.. Φαίνεται τώρα, πως αυτός ο φουκαράς πίστευε ότι εγώ ήμουν αυτός που έτρωγε τα αυτιά!»

Από βιογραφικό σημείωμα του Αλέξανδρου Λαγκαδά που βρίσκει κάποιος στα (συλλεκτικά πλέον) βιβλία του: Γεννήθηκε στην Αθήνα. Από παιδί γνώρισε τη θάλασσα στον Σαρωνικό και από τότε "δέθηκε" μαζί της. Φοίτησε στο Βαρβάκειο και μετά παρακολούθησε μαθήματα Αστρονομίας. Ασχολήθηκε με τα ουράνια σώματα, κάνοντας παρατηρήσεις μέσω του τηλεσκοπίου του, το οποίο τα μεγεθύνει κατά 360 φορές. Έχει συγγράψει τρία βιβλία αστρονομίας τα οποία στο σύνολό τους, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως "Τριλογία του Διαστήματος", ήτοι: α) "Άστρα και γαλαξίες", β) "Η μυθολογία των ιπτάμενων δίσκων", γ) Υπάρχει ζωή στο διάστημα;" Επίσης έχει συγγράψει την ιστορική αναδρομή "Πενήντα χρόνια προσφοράς στην ελληνική ιστιοπλοΐα". Ετιμήθη με τον πολεμικό σταυρό το 1940 καθώς και με χρυσά μετάλλια για αγώνες κωπηλασίας και ιστιοπλοΐας. Υπήρξε εκπαιδευτής κωπηλασίας στο Ναυτικό Όμιλο και κυβερνήτης ιστιοφόρων σε αγώνες ανοικτής θαλάσσης. Συνεργάστηκε με την Ελληνική Αστροναυτική Εταιρία και ήταν μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.

πηγή

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

Βασίλης Μποτίνος

Ένα σκίτσο του ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΟΤΙΝΟΥ, για εμάς τους παλαιότερους...




από το blog "ΘΡΥΛΟΠΙΣΤΟΣ"