Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα OSFP. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα OSFP. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2012

Πρεμιέρα Champions League 2012-2013

Απόψε στις 21:45 στον καυτό ναό, Ευρωπαϊκή πρεμιέρα του Ολυμπιακού για το Champions League 2012-2013, εναντίον της γερμανικής Σάλκε.
 Mε το δεξί, στη 14η συμμετοχή σου στα μεγάλα σαλόνια της Ευρώπης, Θρύλε!
Αυτά είναι για μεγάλα παιδιά!
Τα μικρά κάθονται στον καναπέ!

Υ.Γ. μία μέρα μετά:  Τελικά ήταν με το αριστερό! Δεν πειράζει Θρύλε! Και πέρυσι τα ίδια έκανες. Ξεκίνησες με ήττα και μετά τρίβαμε τα μάτια μας. Αν και δεν είναι το ίδιο φέτος... ε, και να αποκλειστούμε... στ' "@#δια μας τα δυό" που λέει και το τραγουδάκι. Πάλι αιώνιοι και πάλι καβαλάρηδες θα είμαστε!

Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Η φιέστα του 39-25-15

39 Πρωταθλήματα! 

25 Κύπελλα! 

15 Doubles!


9.5.2012
Η φιέστα του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη, για το "39-25-15"


 Όλες τις χαρές μας έχεις χαρίσει!
Και κλάμα στους εχθρούς μας!

Δεν κουραζόμαστε, δεν σταματάμε. 
Πάμε για άλλα τόσα!!!

Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

39 τα πρωταθλήματά σου, Θρύλε!


Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Ένας έφηβος 86 ετών


10 Μαρτίου 1925
Ένας Θρύλος γεννιέται
Γεννήθηκε το πρωί της 10.3.1925 στην ταβέρνα του "Μοίρα".
Σε αυτή την ιδρυτική πρώτη συνέλευση, ο Νότης Καμπέρος (νονός) σκέφτηκε και έδωσε το όνομα: Ολυμπιακός!
Ο Γιάννης Ανδριανόπουλος όρισε τα χρώματα: Κόκκινο-Άσπρο.
Ο Μιχάλης Μανούσκος έγινε ο πρώτος Πρόεδρός του. 2 μήνες μετά (20.5.1925) είχε και την επίσημη βούλα του Πρωτοδικείου Πειραιά.

Γρήγορα το όνομά του ακούστηκε, διαδόθηκε, συζητήθηκε, έγινε θρύλος σ' ολόκληρη τη χώρα. Το έκανε τίτλο τιμής, το κράτησε σαν προσωνύμιο: ΘΡΥΛΟΣ, που σημαίνει τον Ολυμπιακό και μόνο αυτόν! Από τότε μέχρι σήμερα συμβολίζει, αντιπροσωπεύει και εκφράζει τον απλό λαό, την περηφάνεια, τον αντρισμό, τη ντομπροσύνη, τα σταράτα λόγια, το καθαρό βλέμα, το "ψηλά το κεφάλι", το καθαρό κούτελο, τα παντελόνια που φοράμε, το λιμάνι, τον εργάτη, το μόχθο, την ελπίδα, τη χαρά και τη λύπη, τα όνειρα, την καθημερινότητα, την ίδια τη ζωή της μικρής και μεσαίας τάξης (και όχι μόνο). Με το κόκκινο, το χρώμα του αίματος, της καρδιάς, της αγάπης, του πάθους, της ζωής, του κινδύνου, της ταχύτητας.

86 χρόνια μετά είναι η λατρεία εκατομμυρίων αγνών φιλάθλων σε όλο τον πλανήτη, που όλο και πληθαίνουν. Χιλιοτραγουδήθηκε. Συζητιέται με δέος ή φόβο και από τους εχθρούς του, που τον σέβονται, τον υπολογίζουν και αναγνωρίζουν την ανωτερότητά του (φανερά ή κρυφά, αργά ή γρήγορα)! Μισήθηκε και μισιέται πολύ, όπως όλοι οι πρώτοι και καλύτεροι. Αλλά το μίσος αυτό βγαίνει μέσα από τη ζήλεια και από την αναγνώριση της ανωτερότητάς του. Πολεμήθηκε και πολεμιέται. Γιατί δεν μπορούν να τον αντιμετωπίσουν αλλιώς, παρά μόνο ύπουλα, βρώμικα και με πόλεμο.
Γνωστός σαν "Θρύλος" στα πέρατα της γης, τον θυμούνται για πάντα όσοι τον γνωρίσουν. Με ανωτερότητα, κύρος, ήθος, πολιτισμό, κοινωνική ευαισθησία, πρωτοπόρος όχι μόνο στον αθλητισμό αλλά και στην κοινωνία, με προσφορά αθλητική, πολιτιστική και κοινωνική, πρωτοπορεί και ηγείται παντού, αποτελεί παράδειγμα και πρότυπο για όλους, ακόμη και για τους άμεσους ανταγωνιστές του, που τις περισσότερες φορές τον ακολουθούν ή τον μιμούνται και τον αντιγράφουν κατά πόδας.

Για τους περισσότερους από μας είναι πάνω και από τη θρησκεία, γιατί ο Θρύλος ΕΙΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ. Είμαστε εκείνος και είναι εμείς, ο ίδιος μας ο εαυτός, η ζωή μας. Κάτω από τη σκέπη του νοιώθουμε όλοι αδέλφια. Είναι η μεγάλη μας οικογένεια. Δίνουμε και τη ζωή μας γι αυτόν. Και τα αδέρφια μας το έκαναν στην κυριολεξία!

Πολλά μπορούμε να αποχωριστούμε και να αλλάξουμε, τον Θρύλο μας ποτέ!!! Είμαστε εκεί, πάντα δίπλα του, όπου κι αν είναι, ό,τι κι αν κάνει. Γιατί απλά, κι εκείνος είναι πάντα εκεί για μας. Φωνάζουμε, γελάμε, τρελαινόμαστε με τις χαρές του, σπάνια κλαίμε και με την ήττες του. Δεν κοιμόμαστε όταν δεν πάει καλά, δεν έχουμε κέφι για δουλειά, στα άσχημά του δεν "μιλιόμαστε". Όλοι εμείς είμαστε αυτοί που τον κρατάμε ζωντανό, δυνατό και πρώτο. Είμαστε το αίμα του και η καρδιά του. Έχει για δυναμή του, εμάς, τον πύρινό του κόσμο. Αλλά κι αυτός χτυπάει μέσα στη δική μας καρδιά, γιατί απλά, είμαστε ένα.

Είναι ιδέα. Είναι η ζωή. Είναι τρόπος ζωής. Είναι ο Ολυμπιακός μας. Είναι ο Αιώνιος Έφηβος, ο ταπεινός δαφνοστεφανωμένος Ολυμπιονίκης, ο Παντοκράτορας του Ελληνικού Αθλητισμού, ο πρωταγωνιστής σε όλα τα αθλήματα, ο πολυνίκης, ο μόνιμος Πρωταθλητής!
pasalimanius, 10.3.2006

Ρεκόρ του Ολυμπιακού
στο Ελληνικό Πρωτάθλημα:
• Περισσότερα γκολ σε μία περίοδο:
102 γκολ (1973-74)
 • Μεγαλύτερο σκορ:
ΟΣΦΠ-Φωστήρας 11-0 (3.3.74)
 • Μεγαλύτερο σερί νικηφόρων αγώνων:
16 νίκες σε 16 αγώνες (16Χ16)
Περίοδος 2005-06
(από 30.10.05 έως 12.3.06)

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ του pasalimanius (site) για τα
ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ
Οι 221 ΤΙΤΛΟΙ των 81 χρόνων του Θρύλου
σε όλα τα αθλήματα (μέχρι τις 10.3.2006)
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΗΚΑΡΗΣ: Η Ιστορία ενός Θρύλου
Giovanni Silva de Oliveira (o μεγαλύτερος των μεγάλων)

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

+10 και Πρωταθλητές

19.2.2011 - "Γ.Καραϊσκάκης"
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 2-1

Όχι, δεν παίξαμε το ποδόσφαιρο που θέλαμε!
Όχι, δεν είδαμε το θεαματικό σκορ που θέλαμε!
Όχι, δεν συντρίψαμε τον βάζελο!
Όχι, δεν τους πατήσαμε!
Όχι, δεν τους ξεφτιλίσαμε όπως τους άξιζε!
Όχι, δεν τους κόψαμε τον "τσαμπουκά"!
Όχι, δεν τους δείξαμε τα δικά μας, αληθινά "καρύδια"!
Όχι, δεν τους βουλώσαμε μια και καλή το στόμα!

Δεν ήμασταν καλύτεροι. Ο βάζελος το ήθελε περισσότερο (γιατί ήταν και ζήτημα ζωής ή θανάτου γι αυτόν) και έπαιξε πιο παθιασμένα και πιο οργανωμένα.

Ο Ολυμπιακός ήταν από μέτριος έως κακός. Στο πρώτο ημίχρονο δεν παίχτηκε και αξιόλογο ποδόσφαιρο, μια και οι συνεχείς διακοπές από τα καπνογόνα και τις κροτίδες έκοβαν συνεχώς το ρυθμό (που ο Ολυμπιακός τον χρειαζόταν) και ο Καλόπουλος δεν άφηνε να εξελιχθεί το ματς σφυρίζοντας συνεχώς φάουλ...

Αν και είχε κατοχή ο Ολυμπιακός, δεν έκανε τα γκολ που θα έπρεπε και περιμέναμε, ούτε καν αρκετές σοβαρές φάσεις. Ισορροπημένο και αδιάφορο ημίχρονο.
Στο β' ημίχρονο η εικόνα άλλαξε. Ο Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος και ο Ολυμπιακός τον άφησε να αλωνίζει και να φαίνεται ακόμα καλύτερος.

Έκανε και γκολ που δεν μέτρησε σαν οφσάϊντ (ίσως ελέγχεται) και κάναμε το γκολ της νίκης στο 90+ (που ίσως, επίσης, ελέγχεται). Δεν έχει όμως καμία σημασία...

Όπως και στο πρώτο γύρο, ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος και άξιζε τη νίκη αλλά έχασε 2-1 μέσα στο ΟΑΚΑ...
έτσι και σήμερα, ο  Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος και ίσως άξιζε και τη νίκη, αλλά έχασε επίσης με 2-1.
Έτσι είναι αυτά! Δανεικά!



Ο Ολυμπιακός είναι πλέον ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ 2010-2011 και....

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!!!

Υ.Γ.1  Ναι, Καλόπουλος και επόπτες αδίκησαν τον Παναθηναϊκό. Θα μπορούσε αν ήταν αλλοιώς τα σφυρίγματα, το σκορ να ήταν 1-2. Και όμως, στην πλήρη διάρκεια του αγώνα, εκεί που τα σφυρίγματα δεν βγάζουν μάτι, ο Καλόπουλος σφύριζε πράσινα! Ό,τι μπορούσε έδινε, κάπου "μοιρασμένα", κάπου "με το βαμβάκι", κάπου λίγο πράσινα τα κουκούτσια. Μέχρι που απέβαλε και τον Τοροσίδη στο θέατρο του Λέτο (αντί να δώσει κόκκινη στον Λέτο και κίτρινη στον Τοροσίδη ή έστω κόκκινη και στους δύο).
Υ.Γ.2   Ο Λέτο είναι μεγάλος πουστράκος! Το γιατί, ήταν οφθαλμοφανές και σήμερα.
Υ.Γ.3   Όχι, σήμερα δεν τον πυροβόλησαν με οπλοπολυβόλο τον Τζόρβα!

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

Happy 39th Birthday, Gio!

Αγαπημένε μας μάγε, 
να τα 100στήσεις (λέει το piraxtiri7) 
να τα 1000άσεις (λέμε εμείς)!
Όπου και να 'σαι, θα είσαι πάντα στις καρδιές μας!
Ζιο, θα σε αγαπάμε πάντα!

Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

Η αρχή του τέλους; (ΘΡΥΛΟΣ ΞΑΝΑ!)

12.1.11 - ΟΑΚΑ - Πρωτάθλημα Basket
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 61-65 

Ο Θρύλος, στο πρώτο ντέρμπι της χρονιάς, άλωσε το ΟΑΚΑ και ταπείνωσε τον Παναθηναϊκό μέσα στο σπίτι του!
Με μεγάλο Σπανούλη (που δεν μάσησε στην τρομοκρατία των πρασίνων) και τεράστιο στρατηγό τον Ίβκοβιτς που έδωσε μάθημα... στον μαθητή του (Ομπράντοβιτς)!

Ήρθε άραγε η αρχή του τέλους της παντοκρατορίας του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ;
Ένα μπασκετάκι είχαν να μας κοντράρουν και να μας την λένε.
Πάει και αυτό το τελευταίο κάστρο τους;
Αλλάζουν τα πράγματα από φέτος;
Θα 'μαστε "καβάλα" και στο μπάσκετ πλέον;

Τα πρωτοσέλιδα της 13.1.11 τα λένε όλα:






Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010

Αντίο, Ματ! Σε ευχαριστούμε!

Αντίο, Ματ!
Σε ευχαριστούμε για τις τρομερές αναμνήσεις που μας άφησες, έστω κι αν αγωνίστηκες λίγο.
Ο Ματ Ντάρμπισιρ δόθηκε (προχτές 16/8) δανεικός στην Birmingham, και, όπως φαίνονται τα πράγματα, θα τον αγοράσει και δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ πια στο λιμάνι.
Εμείς στεναχωρεθήκαμε για την απώλεια του Άγγλου, γιατί μας αρέσει ιδιαίτερα σαν παίχτης, ειδικά αν αναλογιστούμε τα όσα σημαντικά έκανε στις λίγες συμμετοχές που είχε και στις δύο χρονιές που έπαιξε στον Ολυμπιακό - στην ουσία μία χρονιά μόνο, καθώς την πρώτη περίοδο (2008-09 αποκτήθηκε στα μισά, στη μεταγραφική του Ιανουαρίου) και τη δεύτερη (2009-10) με τους τραυματισμούς του και το πρόβλημα της εγχείρισης των κοιλιακών του, ήταν διαθέσιμος μετά βίας τη μισή χρονιά...
Και μην ξεχνάμε ότι ο Ντάρμπισιρ έπαιζε συνήθως ελάχιστα και σαν αλλαγή στο τελευταίο 10λεπτο. Ο Ματ δεν πήρε τις ευκαιρίες που έπρεπε και του άξιζαν. Αλλά και πάλι, στο λίγο που του δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστεί, άφησε έντονες αναμνήσεις και σφραγίδες!

Διαφωνούμε με τον Βαλβέρδε που "δεν τον υπολόγιζε στα πλάνα του" και με την απόφαση για την παραχώρησή του.

Εμείς εδώ, δεν ξεχνάμε τις χαρές που μας έδωσε ο Ματ Ντάρμπισιρ.
Δεν ξεχνάμε ότι πήρε "μόνος του" τον Τελικό Κυπέλλου με την ΑΕΚ (2009), δεν ξεχνάμε και τα ντέρμπι της επόμενης (περσινής) περιόδου (όπου όταν πετύχαινε βάζελους και χανούμια τους έκανε... ΜΑΤ!).

Δεν ξεχνάμε τις γκολάρες του Ματ που μας απογείωσαν στους 7 ουρανούς!

Ματ Ντάρμπισιρ, στο καλό! Καλή επιτυχία στην ποδοσφαιρική σου συνέχεια!
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ!


Φωτός από τις αξέχαστες στιγμές του - τις μεγάλες χαρές μας...


Με την ΑΕΚ....


... και με τον Βάζελο...




Και αξέχαστα πρωτοσέλιδα...



Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

20.12.09 = ΑΡΗΣ-ΟΣΦΠ 1-0

...κάποια χρήματα που βρέθηκαν ξαφνικά και οι παίκτες του Άρη πληρώθηκαν παραμονές του αγώνα
...ένα κλίμα "υπέρ πάντων ο αγών" που στήθηκε έντονα και μελετημένα στην συμπρωτεύουσα
...ένας Κούπερ που ήθελε επιτέλους μία νίκη
...ένας Άρης που έπρεπε να νικήσει γιατί είχε να νικήσει από την 5η αγωνιστική στο γήπεδό του
...ένα γήπεδο καμίνι, όπου ο κάθε πικραμένος πήγαινε και νικούσε μέχρι σήμερα
...ένας Κόμπορα που δεν έχει ακουμπήσει μπάλα μέχρι τη στιγμή του "κακού"...


...ένας Παναθηναϊκός που του έτρεχαν τα σάλια, πώς και πώς...
...ένας ολόκληρος αντι-Ολυμπιακός κόσμος να περιμένει το στραβοπάτημα του Θρύλου...

...ένας Παμπουρίδης που έκανε τραγικά διαιτητικά λάθη για να μη μπορούμε να μιλάμε για άλλα...


...ένας Ολυμπιακός που πήγε στη Θεσσαλονίκη με το μυαλό του αλλού (στην Μπορντό; στις διακοπές των Χριστουγέννων; στις μεταγραφές του Γενάρη;)
...ένας Γκαλέτι κακός
...ένας Ντουντού θλιβερός (που έκανε και ένα ηλίθιο πέναλτι που δεν σφυρίχτηκε)
...ένας Όσκαρ που από μεγάλη βλακεία(;) ή από μεγάλη σιγουριά(;) έκανε δώρο το αστείο γκολ στον Άρη
...ένας Νικοπολίδης που έπιασε τα άπιαστα (παίζοντας ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ολόκληρο τον Άρη) αλλά έκανε το τραγικό λάθος στην κρίσιμη στιγμή και δεν ξάπλωσε πάνω στην στρογγυλή
...ένας Ντιόγκο που καλύτερα τραυματίας για να μην πιάνει και τσάμπα τη θέση
...ένας Ζίκο που θυμήθηκε να κάνει πειράματα (Ντομί σε λάθος θέση)
...ένας Μέλμπεργκ βασανιστικά απών...


και... "Με τ'ς υγείες μας!".

Δεν πειράζει όμως. Έχουμε ένα ολόκληρο β' γύρο ακόμα.
Με ευκολότερο πρόγραμμα από τον βάζελο.
Που έχει δύο βαθμούς προβάδισμα που τον χρίζουν "Πρωταθλητή Χειμώνα" (μετά από πόσα χρόνια;) αλλά που θα του φουσκώσουν τα μυαλά (όπως συνήθως) και θα τους χάσει στο πι και φι...
Και με το ντέρμπι στο ΟΑΚΑ όπου θα τρέμουν τα πόδια του γιατί θα πάμε και θα νικήσουμε και εκεί!

Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά!
Κι ο Θρύλος τον @@@ μπροστά!

Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

9.12.2009 :: Ο Θρύλος στους 16 της Ευρώπης!

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ-ΑΡΣΕΝΑΛ 1-0

Tα πρωτοσέλιδα της 10.12.2009

Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

29.11.09 - ΔΙΠΛΗ ΠΙΤΣΑ!!! Πάλι!

Π@τσα πάλι! Π@τσα πάλι! οε! οε!
Pizza στο ποδόσφαιρο, Pizza και στο μπάσκετ!


Στρωθήκαμε Κυριακή βράδυ με τις πίτσες μας να δούμε το Θρύλο να υποδέχεται τον βάζελο στο Καραϊσκάκη και αμέσως μετά στο ΣΕΦ! Τον υπερφίαλο βάζελο, που "θα ερχόταν να αλώσει το λιμάνι" σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ!
Και απολαύσαμε (μαζί με την πίτσα μας) μια νύχτα ανεπανάληπτου sex!
Ξεκινήσαμε στις 7 το απόγευμα και... "τελειώσαμε" (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στις 1 τα ξημερώματα της Δευτέρας!

Π@τσα στο Καραϊσκάκη, Π@τσα και στο ΣΕΦ!
Εμείς κερνάγαμε,  κι εκείνοι... έπαιρναν!!!

Μήτρογλου στο ποδόσφαιρο και Τσίλντρες στο μπάσκετ σέρβιραν τους πελάτες!
Χωρίς σάλιο!










Να και τα πρωτοσέλιδα της επομένης, Δευτέρας 30.11.2009












Ακόμη και η δική τους, τους τα χώνει


... και ο Θρύλος, ξανά στη φυσική του θέση:
Πρώτος στην βαθμολογία, σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ!

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

27.10.09 :: Τον ήπιαμε!



KΥΠΕΛΛΟ ΕΛΛΑΔΑΣ (Φάση των 32).

Στην πρώτη μας φετεινή συμμετοχή στο Κύπελλο... πήγαμε στις Σέρρες και τον... ήπιαμε!

ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 3-1
Aποκλειστήκαμε με συνοπτικές διαδικασίες. Τσακ-μπαμ. Ο Πανσερραϊκός ήταν καλύτερος, έπαιξε καλύτερα, το πίστεψε περισσότερο, πέταξε ένα τεμάχιο νωρίς, κωλώσαμε, έφαγε το ημίχρονο χωρίς απώλειες κι εμείς να κοιμόμαστε... Γύρισε στο β', και πέταξε κι άλλο ένα τεμάχιο, κι εμείς... τρεχάτε τώρα ποδαράκια μας!
Τρέξαμε, όντως. Προσπαθήσαμε, ισοφαρήσαμε με κεφαλιά του Μήτρογλου, λίγο μετά ο ίδιος έχασε ένα "άχαστο" σε κενό τέρμα, κι εκεί χάθηκε η ευκαιρία να γυρίσουμε και να πάρουμε το παιχνίδι. Στο τέλος, ο Πανσερραϊκός πήγε για τρίτο, που δεν μπήκε επειδή ο Αβραάμ απέκρουσε... ηρωϊκά με το χέρι στη γραμμή (κόκκινη, αποβολή και πέναλτι)... 3-1.

Γειά σας (μας)... και του χρόνου!

Εντάξει, δεν πεθάναμε, χάσαμε ένα Κυπελλάκι, αλλά γιατί;

- Γιατί από την πρώτη μέρα;
- Γιατί από τον Πανσερραϊκό; (θα μου πεις, δεν το άξιζε; το άξιζε)
- Γιατί έτσι;

Ποιος φταίει;
- η κούραση από τα πολλά συνεχή παιχνίδια (Ευρώπη, Πρωτάθλημα, από μεσοβδόμαδα σε Σαββατοκύριακο και το αντίστροφο);
- οι παίκτες που δεν "μέτρησαν" πολύ το ματς;
- ο Ζίκο που άφησε τη μισή ομάδα στον Πειραιά; (όχι μόνο τους τραυματίες αλλά και βασικούς για να ξεκουραστούν). Όμως ο Ζίκο δεν ξέρει τι θα πει Κύπελλο ακόμη, δεν ξέρει ότι κάθε χρονιά κάποιοι "μικροί" πετάνε έξω ΑΕΚάκια και Βαζελάκια με το καλημέρα, δεν ξέρει ότι ο Πανσερραϊκός δεν είναι "Κάτω Γαστούνη", δεν ξέρει ότι αυτά τα ματσάκια δεν είναι προπόνηση αλλά είναι πολύ πονηρά και επικίνδυνα. Και πού είναι οι σύμβουλοί του που πρέπει να ξέρουν και να τον συμβουλεύσουν; Τι του είπαν δηλαδή; "Έλα μωρέ, με περπάτημα το παίρνουμε!";;; Γιατί το κάνουν όλοι οι προπονητές αυτό το λάθος; Το έκανε ο Σόλιντ, το έκανε ο Λεμονής, το έκανε ο Βαλβέρδε, το έκανε κι ο Ζίκο: Υποτιμούν (επικίνδυνα) τους "μικρούς"! Γιατί;

Εντάξει, έχουμε πολλά Κύπελλα και Πρωταθλήματα, δεν πειράζει που χάθηκε ένα!
Κι όμως, πειράζει.
Γιατί έχουμε μάθει να τα θέλουμε όλα.
Έχουμε μάθει να μη χάνουμε, τουλάχιστον όχι τόσο εύκολα.

Και δεν έχουμε μάθει στην καζούρα που θα μας κάνουν τώρα τα δευτερότριτα, για ποιος ξέρει πόσο καιρό.... Και είχαν καιρό να ανοίξουν (να τους ανοίξουμε) το στοματάκι τους!...
Ωχ, τώρα... ποιος τους ακούει;...

Με τ'ς υγείες μας!

Υ.Γ. Του χρόνου Ζίκο, θα ξέρεις καλύτερα...

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009

20.10.09 ::: Oλυμπιακός - Σταντάρ Λιέγης 2-1

Σπάσαν' οι καρδιές μας...
Θα ήταν πολύ άδικο αν δεν...
Αλλά στο 93' ο Θεός δεν θέλησε να μας αδικήσει ξανά τόσο παράφορα...

Δείτε τι έγινε στην κερκίδα στο γκολ του Ιέρο...
Χωρίς άλλα σχόλια...



Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΚΣΤΑΣΗ!!!

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009

29.9.09 :: ARSENAL-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 2-0

Ο Ολυμπιακός σε μια πολύ καλή βραδιά πάλεψε όσο μπορούσε. Οι παίκτες του στάθηκαν παλικάρια, και τα έδωσαν όλα, μέχρι εσχάτων. Όσο ήξεραν, όσο μπορούσαν και όσο άντεχαν. Κι άντεξαν για 78 λεπτά.
Είμαστε ευχαριστημένοι από την απόδοση της ομάδας μας (ασχέτως αποτελέσματος).
Ιδιαίτερα ο Νικοπολίδης (σε μια από τις καλύτερες βραδιές της καριέρας του) κράτησε ολόκληρη την Άρσεναλ μόνος του. Μια Άρσεναλ άλλης κλάσης και άλλης ταχύτητας, που έκανε σωρό ευκαιρίες για γκολ κι όμως δεν τα κατάφερνε. Που πολιορκούσε ασφυκτικά την περιοχή του Ολυμπιακού στη μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού. Που είχε λυσάξει να βάλει γκολ κι όμως δεν έβαζε.

Στο 78' βρήκε σαν ευκαιρία μία από τις ελάχιστες αδράνειες της ερυθρόλευκης άμυνας (που από ώρα ξεφούσκωνε από κούραση) και σκόραρε. Πιο πριν ο Νικοπολίδης είχε γλιτώσει την ερυθρόλευκη εστία 6-7 φορές από σίγουρα γκολ!
Όλοι οι παίκτες έδωσαν ό,τι είχαν. Και τα κατάφεραν καλά, με μόνο ένα μελανό σημείο: ότι δεν μπορούσαν να κρατήσουν τη μπάλα περισσότερο, την "πούλαγαν" εύκολα και γι αυτό η Άρσεναλ είχε όλη την κατοχή και την ευκαιρία να πιέζει συνεχώς. Αν οι ερυθρόλευκοι μπορούσαν να κρατούν τη μπάλα περισσότερο, ίσως και να είχαν λιγότερη (χρονικά) πίεση και ίσως να είχαν καταφέρει και τον άθλο: να πάρουν ισοπαλία και πολύτιμο βαθμό μέσα στο Λονδίνο...
Αποφασιστικό ρόλο έπαιξε και ο Γάλλος διαιτητής (που με Γάλλο τον Βενγκέρ στον πάγκο, και τη μισή Άρσεναλ να αποτελείται από Γαλλάκια, ε, δεν ήταν φυσικό να γέρνει την πλάστιγγα εκεί που προτιμούσε;;;
Και φάνηκε ξεκάθαρα από τα πολλά φάουλ υπέρ του Ολυμπιακού που δεν σφύριζε, από τα φάουλ με το παραμικρό" που σφύριζε εναντίον του, από τις εύκολες κίτρινες κάρτες στους παίκτες του Ολυμπιακού, και τη ...δυσκολία να βγάλει κάρτα σε παίκτες της Άρσεναλ... Το αποκορύφωμα της "στραβομάρας" του διαιτητή ήταν όταν μέτρησε σαν κανονικό γκολ το ΕΞΩΦΘΑΛΜΑ off-side στο 86' (2-0). Αλλά εκεί ήδη είχαν όλα τελειώσει.

Μπράβο στην ομάδα μας για την ψυχή και την αγωνιστικότητά της.

Στο άλλο παιχνίδι (Άλκμααρ - Σταντάρ Λιέγης 1-1), το αποτέλεσμα ήταν αυτό που βόλευε περισσότερο τον Ολυμπιακό. Έτσι, διατηρείται δεύτερος στη βαθμολογία του ομίλου, και έχει τώρα τον πρώτο λόγο για την πρόκριση.


ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ (30/9/2009)






Αφήσαμε τελευταίο το ΕΜΕΤΙΚΟ πρωτοσέλιδο της "Πράσινης"(λερώνουμε και τα δάκτυλά μας και μόνο που πληκτρολογούμε το όνομα αυτό!):

Έχει ένα "πονηρό" 2 (μιλάει για πολυθρόνες στο ΟΑΚΑ, ενώ εννοεί τα γκολ που δέχτηκε ο Ολυμπιακός). Εξυπναδούλες!
Και υμνεί τον βάζελο σαν "αληθινό Ευρωπαίο". Χα!